به سال ۲ دو تا صفر و یکی هفت-جهان در علم و صنعت کرده پیشرفت

تورم می کند بیداد هرجا               رسیده صد دولار هر بشکه ی  نفت

 

حضورت من تقاضا دارم ای دوست    خیالت روز و شبها دارم ای دوست

رفـــــــــیع زاده بده در خلوتت راه         برایت گفتنی ها دارم ای دوست

 

نگارینا تن و جـــــــان منی تو              به هر دردی درمان منی تو

رفیع زاده غلام حلقه در گوش           بیا امشب که مهمان منی تو

 

نگاه زیــــــر چشمی کردنت ول         نشسته همچو تیری بر ته دل  

ز بی رحمی فلک کشتی تو آخر        من بیچاره مقتولم تو قاتل    

 

                                   كــــــــــــ مير كرويي ـــــــــــريم       

 

حب وطن

گوین و شهرک پرکان و پی پر           کرویه و بناب پس بست و رویدر

زحد تنگ گچ و دروا و کیشی           رفیق و قوم و خویشند و برادر

 

زبخت و قسمت ناسازگارم               فکنده در مرور  یرشاء  کارم

ره دور و ترافیک شب و روز             در آورده دمار از روز گارم

 

 

رویدر  بخش  و اطراف و دهاتش            خوش از کوه شب و آب حیاتش

شود زین مرز و بوم چشم حسد دور         نگه دارد خدا امن و ثباتش

 

 

سال نو میلادی بر همه مبارک

۳ شنبه روز جشن اول سال                              مسیحی قوم مسرورند و خوشحال

هتل و دیسکوو کاباره ها پر                                نمایان است .ظهور قوم دجال

 

مسیحی در جهان گشته فراوان                                    بمانند ملخ اندر بیابان

مبارک باد براشون چشن میلاد                                  زدل تبریک می گویم بایشان

 

هوا ابری  و بارینی است امشب                               که دریا سخت طوفانی است امشب

خوش است امروز با دلبر نشینی                             دل بیچاره زندانی است امشب

 

هوا ابر است و دنیا تیره تار                                 صدای غرش و رعد است  و رگبار

رفیع  زاده خوش است با یار همراه                         بجایی که نبیند چشم اغیار

 

رفیقان شـــاکی این روز گارم                                     ز هرسو مشکلی آرد بکارم        

 ربوده طاقت از دست فلکناز                                      چو قیس عامری دیوانه وارم

 

بحق ذات بی همتای داور                                           بحق  م  ح   ختم پیامبر

خطاکاریم ببخشایید مارا                                          بباران رحمتت صحرای رویدر

 

نظر کردم به قرص ماه انور                                     شعاعش عالمی بگرفته در بر

بریزد اشک و خون از دیده شاعر                               بیاد زادگاهم شهر رویدر

و این هم تقدیم به  ابن اســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتاد

من تو هر دو همدردیم و همنام                                           گرفتار و اسیر باده و جام

الهی خـــــــــانه صیاد بسوزد                                            که افگنده من و تو هر دو در دام

 

 

 

 

                                                       کــــــــــــــــــــــــــــ     ـــــــــــــــــــــــــریم 

 

 

غـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــربت

                                     کــــــــــــــــــــــ  ـــــــــــــــــــرویی

سر کارم شب و روزی ندارم                                                انیس و یار دلسوزی ندارم

رفــیقان انتظار عــــــید دارند                                                منم که عید و نوروزی ندارم

 

در این دنیا نگشتم لحظه ای شاد                                            که عمرم رفت چو خاکستر دم باد

ســــــــــتم کرده جوانی با فلکناز                                            بغل بسته بدست پــــــــیری ام داد

 

زدرد بی کسی دردی بتر نیست                                             چو من خونین دلی و دیده تر نیست

 شب خوشحالی است و عـــــید قربان                                             کسی از حال و درد من خـبر نیست

 

شب عید است و من حیرانم ای دوست                                      غریبی شد بلای جانم ای دوست

همه در عـــــــیش و ناز و پای کوبی                                        من بیچاره سر گردانم ای دوست

 

شدم پیرو جوانی رفت بر باد                                                   نمی دانم کجا بـــــــاید برم داد

فلک افــــــتاده در دام غریبی                                                    بصد حسرت گذشته می کنم یاد

 

سلامت می رسانم از ره دور                                                       ندارم جـــــز خیالت هیچ منظور

بجز گریه ندارم  خواب ر احت                                                      چو طفلی که شده از مادرش دور

 

ولم نیم طاقه در بر کرده امروز                                                     ۲ گیسویش معطر کرده امروز

خورامان می خرامد توی کوچه                                                       جوان و پیر کافر کرده امروز

                            

 نسيم صبح راحت كن خيالم                                   گذاری کن سوی اهل و عیالم

سلامم ده بایشان از دل و جان                                براشان بازگو کن شرح حالم

 

برو باد گذاری کن دیارم                                         پیام من رسان بر دست یارم

تو هر جا دیدی دلدار فلکناز                                  بیان کن شرح و حال روز گارم

 

نیان من تو دریاست ای ول                                    بقلبم آتشی بر پاست ای ول

رفیع زاده ندارد جز تو یاری بعهد خویش پا بر جاست امروز

رسیدعصرحجردیگربپایان              چو انترنت بیامد توی میدان 

ترقی کردجهان ازعلم و دانش       نموده کارهای سخت آسان

                                      ------

بشر از علم خود رایانه هاساخت            که غوغایی درون عالم انداخت

بتافتن از زمین بر آسمانها                   زماه بگذشت بر سوی زحل تاخت

                                     

                                    : کرویی:

رفیقان عاشقی جز دردسر نیست            که عاشق سوخت و معشوقش خبرنیست

وفا آور دلدارفلکناز                           جفاکردن به مسکینان هنر نیست

                          ----------------

ولم پیراهن آبی بتن کرد                    برویش چادر مشکی بسر کرد

موکه از روز اول دیوانه بودم                ۲صد چندان مرا دیوانه تر کرد

                                    -----------

بقربان قدت ای سرو نازم                      به عشقت من در سوز و گدازم

نمی پرسی تو از حال فلکناز                  چو شمع محفلی کردی گدازم

                                    ------------

بقامت شاخ شمشاد ی ول من                  برخ همچو پریزادی ول من

زدی تیری تو در قلب فلکناز                   حقیقت که تو صیادی ول من

                                    -------------

 

کرویه تا ابدجاوید باشـــــی                  همیشه چون بهار و عید باشی

بود چون کیمیا هرزره خاکت          درخشان چون مه و خورشید باشـی

                                   -------

کرو هرگز ندیدم من نظیرش                 صفا و لطف مردان دلیـــــرش

گذر کن تنگ قلم یاچور هونار                ببین آب و هوای دل پـــذیرش

                                        ---------

چه گویم از بهار دشت گــزدان                گل و لاله بود آنجا فـــــــراوان

نسیم دلگشای آن در ودشت                بجسم مرده از نو می دهدجان

                                     ---------

کرویی ها جوان مرد و غــیورند            سخاوتمند و دانا و صبورند

به هر کاری عدالت پیشه دارند       همیشه بر علیه ظلم و زورند 

                                      -----         

 

 

 

 

                

            

 

پاسخ فلک به فلکناز

امیدوارم تمام بازدیدکنندگان وبلاگ  : سلام  راشدمیرکرویی و فلکناز رفیع زاده را بپذیرند و اگر اشکالاتی در کر دار یا گفتار ملاحظه می کنند  ما را به بزرگی خود ببخشندو سعی کنند با پیام خود ما را در این راستا تنها نگذارند    :

 

=-=-=-=-=-=-=-=-=-==-=-=-==-=-=-==-=-=-=-=-=-=-=

محبت کرده ای یادم نمودی      زلطف خود بسی شادم نمودی

رفیع زاده دعاگوی فلکناز           زرنج و غصه آزادم نمودی

                              --------

سلامم خدمت در خواه از دور       ادامه ده که شعرت گشته مشهور

نباشی کمتر از محیا و باقر         دو صد ماشا الله چشم دشمنت کور

                                   -----

سلامت میرسانم بر دم باد       کنم هر روز و هرشب از شما یاد

من و تو هردو هم اسمیم برادر      فراموش کی نمایم ابن استاد

                                  -------

که شعرت چون شکر می ماند ای دوست =کلامت سیم وزرمی ماند ای دوست

بود آینده شاعر درخشان            که چون نجم سحر می ماند ای دوست

                                   

 

 کرویی

برای تماشای عکسها می توانید بر روی نوشته فوق( کرویی)کلیک کنید

 

شاعر کرویی

حقیقت حرف گفتن داری امروز                       لباس هندی بر تن داری امروز

کشیدی سرمه دلدار فلکناز                           تو قصد کشتن من داری ای ول

                                   =============

بیا جانم دل زارم نما شاد                               بکن این کلبه مخروبه آباد

بیا تا فرصتی دارد فلکناز                                که عمر افتاده چون ابری دم باد

                                      =============

سپاه حسن دلدارم بمن تاخت                          زمژگان تیر بر جان من انداخت

هدف بگرفت دل زار فلکناز                                   که تا روزقیامت کار من ساخت

                                         ===========

صنم دیوانه وارم کردی امروز                                پریشان روزگارم کردی ای ول      

عجب صیادی دلدار فلکناز                                    بیک دیده شکارم  کردی امروز

کسی حال دل زارم نپرسد                                      کسی از جسم بیمارم نپرسد

رفیقانم فلک کردن فراموش                                     چرا از حال من یارم نپرسد

                                       =============

مزین با حنا کردی دو دستت                                 کشیدی سرمه بر چشمان مستت

خودت اراستی بر قتل فلکناز                               مرا کشتی تو اخر ناز شستت

                                        ==========

فلکناز رفیع زاده است نامم                                 ببدبختی گدشته صبح و شامم

غم تنهایی و رنج جدایی                                      نگشته این جهان یک دم بکامم

                                         ============

ژ ۳ در دست پاسبانم صباحی                               زسینه می کشم افغان و اهی

نظاره می کند هر سو فلکناز                                 که شاید بگذرد یارم ز راهی

2 بیتی از شاعر کرویی

     سر شب تا سحر بوشم لب ول                                        غم و غصه نمایم اوت از دل

رفیع زاده غلام حلقه در گوش                                            به آن نحوی که دلبر باشه مایل

                                               ============

ستم بر حال زارم یار من کرد                                              چو کوه بی ستون غم بار من کرد

بسوخت از درد هجرانش فلکناز                                           که اشک از دیده ریختن کار من کرد

                                          ==============

۲ ابروی ولم همچون مه نو                                               ۲ گیسو چون کمندی داده است تو

ربودی تو دل و دین فلکناز                                                 بسوزی روزگارم کرده ای شو