ترقی کردجهان ازعلم و دانش       نموده کارهای سخت آسان

                                      ------

بشر از علم خود رایانه هاساخت            که غوغایی درون عالم انداخت

بتافتن از زمین بر آسمانها                   زماه بگذشت بر سوی زحل تاخت

                                    : کرویی:

وفا آور دلدارفلکناز                           جفاکردن به مسکینان هنر نیست

                          ----------------

ولم پیراهن آبی بتن کرد                    برویش چادر مشکی بسر کرد

موکه از روز اول دیوانه بودم                ۲صد چندان مرا دیوانه تر کرد

                                    -----------

بقربان قدت ای سرو نازم                      به عشقت من در سوز و گدازم

نمی پرسی تو از حال فلکناز                  چو شمع محفلی کردی گدازم

                                    ------------

بقامت شاخ شمشاد ی ول من                  برخ همچو پریزادی ول من

زدی تیری تو در قلب فلکناز                   حقیقت که تو صیادی ول من

                                    -------------

بود چون کیمیا هرزره خاکت          درخشان چون مه و خورشید باشـی

                                   -------

کرو هرگز ندیدم من نظیرش                 صفا و لطف مردان دلیـــــرش

گذر کن تنگ قلم یاچور هونار                ببین آب و هوای دل پـــذیرش

                                        ---------

چه گویم از بهار دشت گــزدان                گل و لاله بود آنجا فـــــــراوان

نسیم دلگشای آن در ودشت                بجسم مرده از نو می دهدجان

                                     ---------

کرویی ها جوان مرد و غــیورند            سخاوتمند و دانا و صبورند

به هر کاری عدالت پیشه دارند       همیشه بر علیه ظلم و زورند 

                                      -----